Ze geloven me niet.
Bij mij is het allemaal begonnen in 1999. Had overal spierpijn, naar dokter geweest, die zei dat zal wel van de stres zijn, pilletjes gekregen voor de stres.Het stopte niet, zijn blijven door werken met de pijnen, dacht zal wel over gaan. Maar de pijn ging niet over,,andere dokter geweest in het ziekehuis, mankeerde niks zeiden ze terug nieuwe pilletjes voor de pijn ..
Ik heb zoveel ziekenhuizen afgelopen en overal had ik in hun ogen niets. heb dan maar gestopt met de ziekenhuizen af te lopen en blijven voort doen met al mijn bezig heden met pijn.
In 2008 heb ik van familie de opdracht gekregen voor naar brussel te gaan bij professer M.
Die heeft mij goed onderzocht en had fribromyalgie, ik ben voor meer dan 66% werkonbekwaam voor alle beroepen. Trek nu nog een ziekte uikering tot april en dan invalide uitkering,daar ik minder dan 900 euro heb en kosten van medicatie bijna 180 á 190 euro per maand is dit niet leefbaar.
Zelfs nu als ik op controle moet van de ziektewet, die lachen met mij, omdat ik zogezegd precis niets mankeer, daar word ik zo kwaad van dat ik soms zin heb om gewoon buiten te lopen.
Van buiten kunnen we misschien wel goed uitzien ,maar van binnen doet alles pijn en dat begrijpen veel mensen niet, word hoog tijd dat ze daar ook eens iets gaan aan doen , ze moeten het maar eens opzoeken op de pc dan weten ze teminste wat wij mee maken.
Ik heb zelfs een poetshulp moeten inschakelen daar ik bijna niets meer kan ,rap moe om iets te doen !
Hoop dat ze snel iets kunnen doen om zo'n mensen te steunen met de kosten.
dank voor je begrip patty,