< Terug naar De beleving van het ziekzijn

Soms voel ik me afgeschreven ..en toch wil ik erbij horen

Ik ben nu 62 jaar en ben vroeger altijd een bezige bij geweest.
Ik heb tot enkele jaren terug ook ziekenbezoek gedaan, al was ik dan ook al niet meer gezond. Ik heb namelijk heel zware artose, over heel mijn lichaam. Het is begonnen met rugpijnen, en heb vele spuiten gehad in mijn rug, maar niets hielp.
Ik ben nu zo ver dat mijne rug totaal versleten is, alle kraakbeen is tussen mijn rugewervels uit. Ik ben ook al bij een pijndokter geweest in het UZ ziekenhuis in Antwerpen. Daar kreeg ik te horen dat er voor mij geen hulp meer was, en dat het met de jaren veel erger zal worden, en ik weet dat ik met de tijd in een rolwagen kom te zitten.
Het is nu momenteel zo ver dat ik ook mijn vingers niet fatsoenlijk meer kan gebruiken, en bijna alles laat vallen wat ik vast neem.Ik heb dan ook dag en nacht verschrikkele pijn, die met niets is weg te nemen. Er is al van alles uitgeprobeerd tot Morfine toe, ook dat helpt niet meer voor de pijn. Mijn man moet mij helpen aankleden en me ook j wassen. Ik wacht al éénige tijd op hulp om ons appartement te kuisen, want ook dat gaat niet meer, en mijn man is hartpatiënt en kan ook niet alles aan.
Mijn enige ontspanning is mijn computer, enkele uurtjes per dag. Zo blijf ik in contact met andere mensen, maar hoe lang ga ik dat nog kunnen met mijn vingers vol artrose????
Mijn lichtpuntje is mijn kleindochter van 12 jaar, waar ik veel vriendschap van krijg. Maar hoe lang gaat dat nog duren, in deze moeilijke tijden, want kinderen zijn zo vlug be invloed, en dan word Bomma een last.
Met dit schrijven laat ik jullie weten, dat ik het heel moeilijk heb en regelmatig depresief ben. Nog een groot lichtpunt zijn de cursussen van Ariadne, maar hoe lang ben ik nog in staat om ze te volgen. Ik moet mij verplaatsen met het openbaar vervoer, want een auto bezitten wij niet.
En al mijn pijnstillers betalen is nog een groot probleem, en dan helpen ze nog niet eens. Ik wou dit eens aan jullie vertellen, het lucht mijn gemoed mischien wat op, wie weet!!!
Ik ben al afgeschreven in onze maatschapij, en toch wil ik er bij horen.

Veel lieve groeten.