Moet dit nu echt
Wezenloos luister ik naar de stiltedie rondom mij die steile muren breekt
de twijfel, de onmacht en die fenomenale kilte
waardoor ik tegen mezelf telkens weer donderpreek
Eventjes fragiel te mogen zijn in mijn robuuste glorie
doorklief ik opnieuw die fascinerende hemellucht
statig te wezen door een immense krachttoer
sla ik voor niks of niemand meer op de vlucht
Maar dan proef ik ineens weer die pekelende tranen
die me verblinden om de kleinheid van mezelf
toe neem me alsjeblief eens even in je armen
voor ik dat verdomde onderspit weer delf
Kracht infuust morgen wel weer door m'n ad'ren
verfijnt mijn grimas weer tot een lach van oor tot oor
geen angst meer, 'k ben trouwens gekend om mijn vechtlust
geen paniek, lieve mensen, dan ga ik er weer voor
IB