< Terug naar Problemen met een sterk verminderd inkomen door ziekte
Een puntje meer of minder maakt het verschil
Een aantal jaren geleden werd ik het slachtoffer van een fietsongeval waarbij mijn knie zwaar geraakt werd. Toen begon een lijdensweg van fout aflopende operaties, verkeerde protheses, enzovoort. Dit heeft me pakken geld gekost. Uiteindelijk is heel mijn been geïmmobiliseerd en heb ik constant hevige pijnen. Ik ben dus niet alleen belemmerd in mijn mobiliteit, maar ook een pijnpatiënt die enkel kan geholpen worden met morfinederivaten. Om bovenop mijn invaliditeitsuitkering te kunnen genieten van een extra tegemoetkoming ben ik terecht gekomen in de wereld van de ‘punten’. Naar mijn gevoel is dit systeem volledig gebaseerd op willekeur en totaal afhankelijk van diegene die ‘scoort’. Niet zelden spreken ze mekaar tegen. Waar is de objectiviteit? Je voelt je een hulpeloze speelbal. Wat wel vergeten wordt, is dat daar een deel van mijn inkomen van afhangt en dat een tegemoetkoming het verschil maakt tussen bittere armoede en ‘gewone’ armoede.
