CVS en fibromyalgie: allemaal inbeelding?

Ik lijd al 14 jaar aan CVS en fibromyalgie. Over mijn zoektocht naar de juiste diagnose kan ik een boek schrijven. De medische wereld vertrekt duidelijk vanuit de veronderstelling dat ‘wat ze niet kennen, ook niet echt bestaat’. Hoewel ik dagen ken waarop ik van vermoeidheid gewoon mijn bed niet uitkan, werd ik bestempeld met termen als flauwerik en komediant. Ook de omgeving reageert niet altijd begrijpend, CVS staat namelijk niet op je gezicht te lezen. Uiteindelijk moest ik horen dat mijn probleem niet lichamelijk was, maar gewoon tussen mijn beide oren zat. Voila, daar moest ik het mee doen. Ik kon niet meer gaan werken, maar het Riziv schrapte mij wel. De procedureslagen die ik toen gevoerd heb, waren ronduit afschuwelijk en hadden zware financiële gevolgen. Ik zat aan de grond zonder één cent. Gelukkig heb ik steun gekregen van de dienst rechtsbijstand van het ziekenfonds. Een ellenlange en dure procedure heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik mijn rechten kon doen gelden. Zonder zware steun had ik dit echt niet aangekund, het was slopend. En weet je wat? Toen het vonnis er uiteindelijk lag, heb ik het niet meteen binnen de 48 uur overgemaakt aan de RVA. Ik wist niks over deze korte termijn. Daardoor heb ik nu een boete van 1500 euro gekregen! Is dit Kafkaiaans of niet?

Terug